امشب چـراغـانی دل با نورِ دلدارم بود            از آسمان مِی می‌چکد، ساقی رخ یارم بود

تابـیـده نـور دلـبرم، خـتم شب تـارم بود            تنها امیدم تا سحر، این شوق دیدارم بود

امشب چه غوغایی شده، عالم تماشایی شده
شمس و قمر باشد خجل، از حسن روی ماه او            گـویا تـمام اخـتـران، آید به اردوگـاه او
بنشسته جمعی از ملک، بر دیدنش در راه او            کار دو عالم از ازل، گردیده بر دلخواه او
هستی همه مُلکش بود، از او گل آرایی شده

از دامن سوسن گلی، در بین گلشن آمده            صدها شکوفه از صفا، دامن به دامن آمده

نور دو چشم هادی و دلدار سوسن آمده            بر مهدی صاحب زمان بابای احسن آمده
مادر ز دیدار گلش، سرمست و شیدایی شده

مست تولایش شدم، دل بسته‌ام بر روی او            یک دل نه بلکه صد دلم، پروانه شد بر کوی او

با بال جان پر می‌کشم، همچون کبوتر سوی او            تا بر مشام ما رسد عطر و شمیم و بوی او

از شوق دیدارش دلم، مجنونِ صحرایی شده
بنما نظر بر جان ما، ای زادۀ خیرالنسا            احسان کن و تا سامرا ما را رسان ای مه‌لقا
گویم تو را تا پای جان هستم گدای سامرا            جان بر لب آمد خود بگو با دلبرت مهدی بیا
دلهـا اسیـر یوسف زیبای زهـرایی شده